Κυριακή, 14 Αυγούστου, 2022

Knockin’ on Heaven’s door… (Video)

Μπορεί να ηχεί κάπως περίεργα, να αγγίζει τρόπον τινά τη σφαίρα του υπερβολικού, ωστόσο είναι μια πραγματικότητα που τη βιώνω κάθε χρόνο, τέτοια ημέρα…

Η σκέψη κάνει αυτόματα delete στα πάντα – θαρρείς και έχει δώσει χρόνια τώρα μια υπόσχεση που δεν μπορεί να πάρει πίσω – και αυτόματα εστιάζει σε μία και μοναδική εικόνα. Στον άδικο χαμό του Άιρτον Σένα κατά τη διάρκεια του Grand Prix της Ίμολα εκείνο το τραγικό απόγευμα της 1ης Μαΐου 1994…

Κάποιοι υποστήριξαν – συναισθηματικά φορτισμένοι και δίκην υπερβολής – πως εκείνη την ημέρα ο Θεός ήταν αυτός που έπιασε το τιμόνι στα χέρια και αποφάσισε να επιστρέψει σπίτι του παρέα με ένα άξιο τέκνο… Το μόνο βέβαιο είναι πως εκείνο το απόγευμα ολόκληρος ο κόσμος αποχαιρέτησε τον ταχύτερο πιλότο όλων των εποχών, τον άνθρωπο που έβαλε τους αγώνες ως την ύψιστη προτεραιότητα της ζωής του και αυτόν που κάθε φορά που αγωνίζονταν αποδείκνυε το σχεδόν…υπερφυσικό των δυνατοτήτων του!

Ο Αθλητικός Κόσμος, τιμώντας τον Άιρτον Σένα, σας παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον κορυφαίο Βραζιλιάνο οδηγό, αυτόν που 27 χρόνια μετά το θάνατό του στην Ίμολα, εξακολουθεί να αποτελεί ίνδαλμα για την πλειοψηφία των νεότερων φίλων της Formula 1.

Έρωτας από τα παιδικά χρόνια

Γεννημένος στις 21 Μαρτίου 1960 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, ο Άιρτον Σένα ντα Σίλβα έδειξε από τα πρώτα χρόνια της ζωής του πως – αν και αντίκρισε το φως του ήλιου σε μια χώρα που ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο – ήταν αποφασισμένος να πάει κόντρα στο ρεύμα και να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Άλλωστε, το γεγονός και μόνο πως ο μικρός Σένα πέταγε κυριολεκτικά από χαρά από τα 4 του όταν και άρχισε να οδηγεί καρτ, ήταν αρκετό για να ωθήσει τον πατέρα του Μίλτον στο να του δωρίσει λίγα χρόνια αργότερα ένα ολοκαίνουριο 100 κ.εκ. θέλοντας με αυτό τον τρόπο να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τι μπορεί να πετύχει ο δεκάχρονος τότε γιος του.

Αυτό το καρτ έμελλε ουσιαστικά να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή του Άιρτον, καθώς από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στο τιμόνι του απέδειξε με τον πλέον πειστικό τρόπο πως δε θα ήταν άλλος ένας ταλαντούχος νέος, αλλά κάποιος που σύντομα θα έστρεφε τα βλέμματα του κόσμου πάνω του…

Οι πρώτες διακρίσεις και το κάλεσμα της F1

Φαίνεται πως ο αριθμός 1 βρήκε στο πρόσωπο του Σένα τον απόλυτο εκφραστή του καθώς την 1η Ιουλίου 1973 και αφού ο Άιρτον είχε συμπληρώσει το ελάχιστο προβλεπόμενο όριο ηλικίας προκειμένου να συμμετάσχει σε αγώνες, ο μελλοντικός πρωταθλητής της F1 πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στα καρτ πετυχαίνοντας μάλιστα την πρώτη του νίκη.

Οι επιτυχίες θα συνεχιστούν με αμείωτο ρυθμό και τα επόμενα χρόνια με τον Σένα να αναδεικνύεται Πρωταθλητής Νοτίου Αμερικής (1977, 1978), ενώ το 1980 συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καρτ στο οποίο και τερματίζει δεύτερος. Ένα χρόνο αργότερα, ο Βραζιλιάνος αποφασίζει να αλλάξει κατηγορία, εγκαθίσταται στην Αγγλία όπου και παίρνει μέρος στο Πρωτάθλημα Formula Ford 1600 το οποίο και κατακτά.

Το 1982 χαρίζει στο Σένα άλλους δύο τίτλους στην Βρετανική και Ευρωπαϊκή Formula Ford 2000, ωστόσο, η επόμενη χρονιά είναι αυτή που θα κάνει τα βλέμματα της F1 να στραφούν πάνω στο νέο μεγάλο αστέρι.

Ο Σένα συμμετέχει με τα χρώματα της West Surrey Racing στο πρωτάθλημα της Formula 3 το οποίο και κατακτάει με εμφατικό τρόπο καθώς επικρατεί συνολικά σε 10 αγώνες της σειράς.

Πλέον, οι Bradham, Williams, McLaren και Toleman εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση του Σένα, με τον Βραζιλιάνο να καταλήγει τελικά στην τελευταία και πιο αδύναμη από αυτές, μιας και λίγο νωρίτερα η Bradham στην οποία ήθελε να αγωνιστεί είχε προλάβει να αποσπάσει την υπογραφή του Νέλσον Πικέ…

Το ντεμπούτο στην F1 και η μετεγγραφή στη Lotus.

Το παιδικό όνειρο του Σένα ήταν ήδη προ των πυλών και τι καλύτερο για το Βραζιλιάνο από ένα ντεμπούτο εντός έδρας, μπροστά στα μάτια χιλιάδων συμπατριωτών του, στην πίστα του Ιντερλάγος.

Ένα ντεμπούτο που ωστόσο δεν ήταν επιτυχημένο, καθώς εγκατέλειψε τον αγώνα λόγω προβλήματος του μονοθεσίου του, με τον Βραζιλιάνο να πέφτει θύμα της μικρής δυναμικότητας της Toleman. Μπορεί το αστείρευτο ταλέντο του να είναι αναμφισβήτητο, ωστόσο η ομάδα του αποδεικνύεται εντός πίστας πως αδυνατεί να συναγωνιστεί τις κορυφαίες δυνάμεις του αθλήματος, παρά το γεγονός πως ο Βραζιλιάνος της χαρίζει τους πρώτους βαθμούς στο Κιάλαμι (7-4-1984), κατακτά τη δεύτερη θέση στο Grand Prix του Μονακό και τερματίζει 9ος στο Πρωτάθλημα Οδηγών.

Έτσι, ο Άιρτον Σένα, και παρά το γεγονός πως είχε συμβόλαιο με την Toleman για άλλα δύο χρόνια, μετακομίζει την επόμενη χρονιά στην Ομάδα της Lotus ευελπιστώντας σε καλύτερα αποτελέσματα και περισσότερο ανταγωνισμό.

Με τα χρώματα της νέας του ομάδας πετυχαίνει την παρθενική του νίκη στη Formula 1 στην πίστα του Εστορίλ, ενώ μέχρι το 1997 όταν και αποχαιρετά τη Lotus για τη McLaren, στο βιογραφικό του υπάρχουν άλλες πέντε καρό σημαίες (1985 Βέλγιο, 1986 Ισπανία, Η.Π.Α, 1987 Μονακό, ΗΠΑ) και συνολικά δύο τέταρτες (1985, 1986) και μια τρίτη (1987) θέση στο Πρωτάθλημα οδηγών. Η πτήση για την κορυφή περιμένει ήδη την ώρα της…

Ο Σένα στη McLaren

Ο Άιρτον Σένα γνώριζε εκ των προτέρων πως η μετεγγραφή του στη McLaren Honda ήταν για αυτόν μια χρυσή ευκαιρία για να φτάσει στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, ακόμα και αν αντίπαλός του για αυτό δεν ήταν τόσο οι άλλες ομάδες του Πρωταθλήματος, όσο ο Αλαίν Προστ, ο ομόσταυλός του και τεράστιο όνομα της τότε εποχής, με τον οποίο θα έχουν μια θυελλώδη εντός πίστας σχέση.

Ο Βραζιλιάνος, όντας ον ασυμβίβαστο με τη λέξη ήττα, πετυχαίνει 8 νίκες στην πρώτη του χρονιά, κάνει το όνειρο της κατάκτησης του τίτλου πραγματικότητα και γεμίζει άγχος τον Προστ που βλέπει την πρωτοκαθεδρία του να καταρρέει σα χάρτινος πύργος. Το 1989 η μάχη μεταξύ Προστ και Σένα είναι εξίσου συναρπαστική αλλά αυτή τη φορά είναι η σειρά του Γάλλου να πανηγυρίσει (Σ.Σ: στην τελευταία του χρονιά στη McLaren) και αφού ο Σένα ακυρώθηκε στη Σουζούκα λόγω της εξωτερικής βοήθειας που δέχθηκε από τους εφόρους μετά τη σύγκρουσή του με το Γάλλο…

Έτσι, με τον Προστ στη Ferrari και τον Γκέραρντ Μπέργκερ ως team mate του, ο Σένα κατακτά άλλα δύο πρωταθλήματα το 1990 και το 1991. Την επόμενη χρονιά η Honda αποχωρεί από την F1 με αποτέλεσμα η McLaren να απωλέσει αρκετή από τη δύναμή της κάτι που είχε επιπτώσεις και στην απόδοση του Σένα που τερμάτισε τη σεζόν τέταρτος, ενώ το 1993 ο Βραζιλιάνος βρέθηκε στη δεύτερη θέση, πίσω από τον Προστ, που την ίδια ώρα αγωνίζονταν με τα χρώματα της Wiliams

Williams, ο τελευταίος σταθμός…

Το 1994 ο Άιρτον Σένα μετεγγράφηκε στην Williams ως διάδοχος του άσπονδου φίλου του Αλαίν Προστ που σταμάτησε την καριέρα του, ωστόσο, αυτός έμελλε να είναι και ο τελευταίος σταθμός του μεγάλου Βραζιλιάνου.

Στον τρίτο αγώνα της χρονιάς στην πίστα της Ίμολα και ενώ Williams και Σένα είχαν απογοητεύσει μέχρι εκείνη τη στιγμή (δύο εγκαταλείψεις σε ισάριθμους αγώνες…), το μονοθέσιο του Βραζιλιάνου βγαίνει κατά τη διάρκεια του έβδομου γύρου από το δρόμο με ταχύτητα 300 χλ/ώρα και προσκρούει με τεράστια δύναμη στον τοίχο που βρίσκονταν στο εξωτερικό της στροφής Ταμπουρέλο.

Ο Άιρτον Σένα είχε πλέον πετάξει για τη γειτονιά των αγγέλων αφήνοντας βουβό όλον τον κόσμο που έβλεπε τον ταχύτερο οδηγό της F1 να αφήνει την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο, 24 μόλις ώρες μετά το ατύχημα, στην ίδια πίστα, που είχε στοιχίσει τη ζωή στον Αυστριακό πιλότο της MTV Simtek Ford, Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ. Το αστέρι του Σένα είχε πάψει να λάμπει, τόσο άδικα, τόσο γρήγορα…

Το τραγούδι του Bob Dylan «Knockin on Heaven’s door» συνόδευε κάθε αφιέρωμα στο μεγάλο αυτό πιλότο. Ο λόγος απλός…

Εκείνο το απόγευμα της 1ης Μαΐου, ο Άιρτον Σένα χτύπησε την πόρτα του Θεού και ο τελευταίος, όπως κάνει με όλους τους σπουδαίους, δεν αρνήθηκε να του την ανοίξει και να τον πάρει μαζί του για πάντα…

Ayrton Senna last race

Με μια ματιά

Όνομα: Άιρτον Σένα ντα Σίλβα

Ημερομηνία γέννησης: 21 Μαρτίου 1960

Ημερομηνία θανάτου: 1 Μαΐου 1994

Εθνικότητα: Βραζιλιάνος

Παγκόσμια Πρωταθλήματα: 3 (1988, 1990, 1991)

Ομάδες: Toleman (1984), Lotus (1985, 1986, 1987), McLaren (1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993), Williams (1994).

Αγώνες: 162

Νίκες: 41

Πρώτος αγώνας: 1984 Ιντερλάγος

Τελευταίος αγώνας: 1994 Ίμολα

Πρώτη νίκη: Πορτογαλία 1985

Τελευταία νίκη: Αυστραλία 1993

Προηγούμενο άρθρο«Διπλό» ήταν και πάει…
Επόμενο άρθροΤα αθλητικά στην TV

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ